Niet Getrouwd Dag

11-11-'11Al sinds ik een klein Anoukje was heeft de datum 11-11-’11 een magische uitwerking op me. 11, het gekkengetal, heeft mij altijd aangetrokken en is zoals het heet mijn lievelingsgetal. De kans dat ik in mijn leven juist op de triple 11 datum iets bijzonders kon gaan doen mocht ik dan ook niet onbenut laten. Op die exacte dag moest en zou ik iets onvergetelijks beleven.

Trouwen, hoe cliché ook, dat zou ik op 11-11-’11. Dat had kleine Anoukje bedacht. Ik zou dan 29 zijn, een prima leeftijd om te trouwen. Het leek destijds een te realiseren doel en daarnaast is een trouwdag onvergetelijk. Kleine Anoukje kon echter niet in de toekomst kijken.

Op 11-11-’11 was er niemand om mee te trouwen..

Omdat grote Anouk dat natuurlijk wel aan zag komen voordat de belangrijke dag aangebroken was, werd het doel bijgesteld. 11-11-’11 zou nog steeds onvergetelijk worden. Hoe dan ook. Verschillende – vooral fysieke – scenario’s lagen voor handen. Zou het een eerste bungeejump of parachutesprong worden? Zou ik een vieze dikke sigaar roken op Cuba of samen met een Aboriginal op een didgeridoo blazen in Australië? Zou ik naar een grote Europese stad vliegen, alleen maar om daar een concert bij te wonen of om 11:11 in het London Eye zitten en over Londen uitkijken? Voor velen zullen dit wellicht geen bijzondere dingen zijn, voor mij zijn ze dat wel. Het zijn allemaal dingen die ik graag nog eens zou willen doen, waarom dan niet juist een ervan op 11-11-’11?

Het lot besliste echter dat ik in 2010 ziek werd en vooral fysiek tot veel minder in staat was dan voorheen. Perioden van langdurige werkloosheid en ziektewet maakten ook dat ik financieel gezien geen enkele van mijn doelen zou kunnen realiseren. Kleinere doelen werden nog wel gesteld, maar écht bijzonder en onvergetelijk zou het niet meer worden.

Een paar dagen voor de ‘onvergetelijke dag’ sprak ik op mijn werk met enkele collega’s over mijn liefde voor die datum. Ik vertelde over de wens van kleine Anoukje die had bedacht dat grote Anouk op die dag zou trouwen. De andere – bijgestelde – doelen kwamen ook ter sprake maar ik gaf te kennen me erbij neer te leggen dat geen van deze op de bewuste dag gerealiseerd zouden worden. 11-11-’11 zou een gewone werkdag worden, ik zou hooguit voor mezelf een gebakje kopen om de dag daarmee te vieren.

Eenmaal aangebroken verliep de dag als alle andere werkdagen, doodgewoon. Niets voelde speciaal, ik was er dan ook niet meer bewust mee bezig. Halverwege de ochtend was ik op de grote werkvloer aan het monitoren. Opeens zag ik collega’s met lachende gezichten mijn kant op komen. Collega Charo had iets in haar handen. Naarmate ze dichterbij kwam werd het me duidelijk waarom iedereen zo vrolijk keek en wat ze in haar handen had. Een zelfgemaakte bruidstaart. Dikke lagen cake versierd met gekleurde snoephartjes, chocolade, glazuur en discodip met er bovenop een mannetje en vrouwtje in bruidskleding. Op de taart stond geschreven: “(Niet!) Gelukkig Getrouwd 11-11-’11”. The icing on the cake was een foeilelijke trouwkaart met een persoonlijk bericht. De tranen sprongen in m’n ogen.

Niet Getrouwd Dag

Vanochtend was het eerste waar ik met een grote glimlach aan dacht het feit dat ik al twee jaar ‘niet getrouwd’ ben. Vanmiddag kreeg ik een berichtje: “We zijn al twee jaar niet getrouwd.”

Dankzij Charo is 11-11-’11 voor altijd ‘Niet Getrouwd Dag’. Hier ben ik haar, zolang ik leef, dankbaar voor. Ik ben niet gelukkig getrouwd. On-ver-ge-te-lijk!

Share Button